انجمن حمایت از کشاورزان شهرستان اصفهان

اولین تشکل(NGO) به ثبت رسیده توسط وزارت کشور در کل کشور

خشکی زاینده رود ناشی از انتقال آب به خارج از حوزه آبریزاست
ساعت ۳:۳٢ ‎ب.ظ روز شنبه ۱۳٩٢/٧/۱۳   کلمات کلیدی:

 کد خبر: 2148932  تاریخ مخابره : ۱۳۹۲/۷/۱۳ - ۰۹:۴۶   

محمدرضایی در گفتگو با مهر:

خشکی زاینده رود ناشی از انتقال آب به خارج از حوزه آبریزاست/

رودخانه از کشاورزی زیانی ندیده است

اصفهان - خبرگزاری مهر: رئیس انجمن حمایت از کشاورزان شهرستان اصفهان گفت: کشاورزی در حوزه زاینده رود در طول ادوار تاریخی کاملا با حفظ اکوسیستم طبیعی این رودخانه انطباق داشته و خشکی فعلی این رودخانه حاصل انتقال غیر اصولی آب آن به خارج از حوزه آبریز است و ارتباطی با مصرف آب بوسیله حق آبه داران ندارد.

حسین محمدرضایی درگفتگو با مهر درباره علت بکار بردن لفظ "مادی" به جای نهر آب در اصفهان اظهار داشت: در هیچ استانی به جز اصفهان به نهرهای آب لفظ "مادی" اطلاق نمی شود چرا که بر اساس اقوال تاریخی نگارش طورمارهای اولیه تقسیم آب زاینده رود در بیش از دو هزار و 700 سال قبل به وسیله سلسله مادها در این شهر اجرا شد و به همین خاطر آن نهر ها را در این شهر مادی می گویند.

وی شرق اصفهان را بخش مهمی از این تقسیمات آب زاینده رود بیان داشت و افزود: این بخش از استان یکی از محیط های تاریخی تمدن ساز در فلات مرکزی ایران بوده است که بدون تردید این رونق ریشه در زندگی و معیشت مردم آن بر اساس کشاورزی و زراعت داشته است.

رئیس انجمن حمایت از کشاورزان شهرستان اصفهان ادامه داد: وجود قلعه قورتان متعلق به یک هزار و 100 سال قبل است که به جرات می توان گفت این ارگ تنها قلعه خشت و گل جهان است که هنوز مسکونی است و در آن زندگی جریان دارد.

وی با انتقاد از برخی سخنان عنوان شده در خصوص بهره وری پائین کشاورزی استان ادامه داد: عده ای بدون فکر و مطالعه می خواهند به نحوی دادن حق آبه کشاورزان را مساوی با اسراف آب قلمداد کنند اما علاوه بر وجود مستندات تاریخی گوناگون در همین سال های قبل از دوران خشکسالی تولید گندم در شهرستان اصفهان همواره دو برابر میانگین کشوری بوده است و  حتی در این دوران بی آبی نیز حدود یک چهارم شیر استان از شرق اصفهان تامین می شود.

عضو هیئت مدیره کانون خبرگان کشاورزی استان گفت: در صورت وجود آب همانند سابق متوسط تولید گندم در هر هکتار در کشور چهار تن و برداشت آن در شرق اصفهان نزدیک به هشت تن گزارش شده است که این عدد در مقایسه با برداشت این محصول در استان اصفهان و سطح کشور قابل توجه است و بهتر است این گونه افراد ظاهر بین بیشتر به این مسائل دقت نمایند.

 

محیط زیست زاینده رود از کشاورزی حق آبه داران زیانی ندیده است

 محمدرضایی یاد آور شد: کشاورزی در حوزه زاینده رود در طول ادوار تاریخی کاملا با حفظ اکوسیستم طبیعی این رودخانه انطباق داشته و خشکی فعلی این رودخانه حاصل انتقال غیر اصولی آب آن به خارج از حوزه آبریز است و هرگز ارتباطی با مصرف آب بوسیله حق آبه داران ندارد.

وی بیان داشت: بیشترین میزان آب زاینده رود در گذشته بین ماه های اردیبهشت و خردادماه در موقع آب شدن برف ها بوده که از تیر ماه به بعد دچار کاهش می شده است اما این رودخانه همواره دارای زایش آب در طول مسیر بوده و به همین دلیل به زنده رود و یا زاینده رود معروف شده است.

 این کارشناس بخش کشاورزی با تاکید بر اینکه این رودخانه در بدترین دوره خشکسالی هم خشک نمی شده است، گفت: علت امر آن است که آب های فرو رفته در زمین های کشاورزی به تدریج از مناطق بالا دستی به داخل رودخانه نشت می کرده و  با حرکت خود به  تالاب گاوخونی می رسید.

آمار مصرف شرب غیر واقعی است

محمدرضایی در ادامه گفت: سالانه مقادیر زیادی از آب زاینده رود با عناوین ظاهری شرب به خارج از حوزه آبریز یعنی کاشان، اردستان، نائین و یزد منتقل می شود.

وی ادامه داد: برخی آمار ها به پنج میلیون مصرف کننده آب زاینده رود اشاره می کند اما واقعیت آن است که در داخل استان اصفهان برای شرب برخی مناطق شهری و روستایی از چشمه ها و چاهها آب تامین می شود که ربطی به زاینده رود ندارد و باید از آمار مصرف کنندگان زاینده رود کسر شود.

رئیس انجمن حمایت از کشاورزان شهرستان اصفهان رقم واقعی مصرف کنندگان آب شرب در استان اصفهان و یزد را سه و نیم میلیون نفر دانست و گفت: استاندارد جهانی مصرف آب برای هر شهروند در 24 ساعت 150 لیتر است که به ازای این جمعیت در روز معادل 525 هزار متر مکعب و در طول یکسال 190 میلیون متر مکعب است، در کشورهای مثل چین، تونس، بلژیک و آلمان با توجه به بالا بودن منابع آبی و بارش فراوان نزولات 110 لیتر مصرف سرانه دارند.

 محمدرضایی افزود: این رقم با آمار غیر واقعی 500 میلیون متر مکعب آب شرب در سال برای استان اصفهان  و یزد همخوانی ندارد و بیانگر آن است که بخش عظیمی از آب این رودخانه  به نام شرب به صنایع داخل و خارج از استان فروخته می شود که تاوان آن را کشاورزان یا همان مالکان حق آبه دار و محیط زیست استان به نام خشکسالی و سایر عناونین جعلی پرداخت می کنند.

خشکی تالاب گاوخونی فاجعه ای ملی است

وی پمپاژ های غیر قانونی در استان چهار محال را نوع دیگری از این انتقال آب به خارج از حوزه آبریز دانست و گفت: ساخت سد زاینده رود توسط وزارت نیرو بیشتر موجب ذخیره آب برای صنایع وابسته به آب استان های اصفهان و یزد و همچنین موقعیت برداشت آب را به وسیله پمپاژ در استان بالا دست فراهم کرده و موجب نرسیدن آب برای حق آبه داران و محیط زیست پایین دست رودخانه زاینده رود شده است.

رئیس انجمن حمایت از کشاورزان شهرستان اصفهان افزود: تا قبل از ساخت سد زاینده رود در سال 1349 آب در مسیر زاینده رود در بین دره های استان چهار محال حرکت می کرد و در نهایت پس از استفاده حق آبه داران زاینده رود مازاد بر نیاز کشاورزان به تالاب گاوخونی ریخته می شد و محیط زیست حفظ می شد.

محمدرضایی ادامه داد: در پاییز و زمستان تا نیمه های فصل بهار که بارندگی های حوزه گوهرنگ زیاد بود در استان چهارمحال و بختیاری نیازی به آب نبود و در اواخر بهار تا آخر تابستان که در آن منطقه هوا مساعد برای کشت بود زاینده رود با کمی آب مواجه می شد.

وی گفت: به همین دلیل از بدو تاریخ تا موقع احداث سد زاینده رود برداشت آب در بالا دست میسر نبود و بعداز افتتاح سد و ذخیره سازی آب در فصول پاییز و زمستان و رها سازی آب در فصول دیگر به تدریج  این امکان را برای برداشت صنایع در اصفهان و برداشت آب برای کشاورزی بالا دست و احداث باغ که توجیه اقتصای هم ندارد فراهم نمودند و با استانی شدن مدیریت آب پمپاژ های غیر قانونی شدت یافت.

عضو هیئت مدیره کانون خبرگان کشاورزی استان خشکی تالاب گاوخونی را فاجعه ای ملی دانست و یادآورشد: این مکان روزگاری مرکزی زیبا و کم نظیر از تجمع حیات وحش همانند گورخران، آهوان و همچنین زیستگاه پرندگان سیبری در فصل زمستان بود.

تالاب گاوخونی در خطر خروج از کنوانسیون رامسر

محمدرضایی با تاکید بر اینکه با خشک شدن تالاب بین المللی گاوخونی این تالاب از لیست کنوانسیون رامسر خارج خواهد شد،افزود: این معاهده بین المللی با هدف حفظ تالاب های جهان و پرندگان مهاجر در سال ۱۹۷۱ میلادی در شهر رامسر تصویب شده  که تالاب گاوخونی به عنوان یکی از تالاب های بین المللی ایران در آن به ثبت رسیده است.

وی یادآور شد: بر اساس آن کشورهای عضو موظف هستند تا از تالاب‌های ثبت‌شده حفاظت کنند و در ابتدا این معاهده به امضای نمایندگان ۱۸ کشور شرکت‌کننده رسید اما امروزه ۱۶۰ کشور جهان عضو این پیمان هستند به همین خاطر باید هرچه سریعتر از خشک شده کامل تالاب بین المللی گاوخونی جلو گیری شود.

لطفاَ نظر خود را در مورد این خبر در زیر ( نظر شما) درج نمایید. متشکرم