انجمن حمایت از کشاورزان شهرستان اصفهان

اولین تشکل(NGO) به ثبت رسیده توسط وزارت کشور در کل کشور

کدام منطق مانع انتقال آب به اصفهان است؟
ساعت ۱٠:٥٢ ‎ق.ظ روز سه‌شنبه ۱۳٩٤/۱٠/٢٢   کلمات کلیدی:

کدام منطق مانع انتقال آب به اصفهان است؟

اجتماعی  9:54:58 1394/10/21

9410-8790-5 کد خبر

            یک کارشناس حوضه آب گفت: انتقال بین حوضه‌ای بحثی پذیرفته‌شده است و سازمان ملل و یونسکو معیارهایی برای این کار تعیین کرده که با رعایت این معیارها می‌توان کاری منطقی و کارشناسی انجام داد.

لطف الله ضیایی در گفت‌وگو با خبرنگار خبرگزاری دانشجویان ایران (ایسنا) منطقه اصفهان، با بیان اینکه ایران در مجموع در منطقه خشکی از جهان واقع شده است و سرانه آب تجدید پذیر کشور یک سوم سرانه آب تجدید پذیر جهانی است، اظهار کرد: حوضه زاینده‌رود نسبت به سایر مناطق کشور در منطقه خشک‌تری قرار دارد و سرانه آب تجدید پذیر آن یک سوم سرانه کشوری است.

وی با بیان اینکه متاسفانه توزیع مراکز آب و مراکز مصرف نامتوازن است، افزود: در واقع منابع آبی به مراکز مصرف آب در کشور نزدیک نیست و به صورت نامتوازن در کشور توزیع ‌شده‌اند همین موضوع یکی از دلایل اصلی بحث انتقال بین حوضه‌ای آب است.

این کارشناس حوضه آب با اشاره به اینکه سرانه سالانه مصرف آب برای هر نفر در کشور یک هزار و 600 متر مکعب است، ادامه داد: در حوضه زاینده رود امروز با همه انتقال‌های بین حوضه‌ای که تاکنون رخ داده است سرانه آب هر نفر در سال به 700 متر مکعب رسیده در حالی که در حوضه مجاور زاینده رود یعنی کارون این سرانه مصرف برای هر نفر در سال به پنج هزار متر مکعب است.

 

توزیع نامتوازن منابع و مصارف

ضیایی تصریح کرد: مقایسه ساده این سه عدد نشان می‌دهد که وضعیت نامتوازن منابع و مصارف آب به چه صورت است. طی مطالعاتی که زیر نظر وزارت نیرو انجام شده میانگین 41 ساله آب خروجی از کارون به خلیج فارس چیزی بیش از 12 میلیارد متر مکعب در سال است.

وی اضافه کرد: بر اساس گزارش مرکز پژوهش‌های مجلس شورای اسلامی زهاب 200 هزار هکتار از مراکز کشت و صنعت در اطراف اهواز به میزان 4.5 میلیارد متر مکعب در سال به حوضچه‌های تبخیری در نزدیکی مرز عراق منتقل‌ و سپس به خلیج فارس تخلیه می شود. در واقع زهاب 200 هزار هکتار از اراضی اطراف اهواز چهار برابر کل منابع آبی زاینده رود است.

این کارشناس حوضه آب تاکید کرد: در شرایطی که یک حوضه با مازاد آب روبرو است و زندگی در حوضه دیگر مختل شده و تنش اجتماعی بالا گرفته است، علاوه بر این تالاب گاوخونی به عنوان یک اکوسیستم ارزشمند در منطقه مرکزی در معرض نابودی است، کدام منطق و نگاه کارشناسی حکم می‌کند که نباید بخشی از آن آب مازاد به مناطق نیازمند آب منتقل شود؟

ضیایی تصریح کرد: در دنیا بحث انتقال بین حوضه‌ای بحثی پذیرفته ‌شده است و سازمان ملل و یونسکو معیارهایی برای این کار تعیین کرده که با رعایت این معیارها می‌توان کاری منطقی و کارشناسی انجام داد.

 

چرا کارون جاری نمی‌شود؟

وی به مخالفت‌های صورت گرفته با انتقال آب به منطقه مرکزی کشور اشاره کرد و گفت: در این میان گاهی مخالفت‌هایی صورت می‌گیرد که مبنای کارشناسی ندارد. برای مثال گفته می‌شود کارون به دلیل انتقال آب در حال خشک شدن است! اما اعداد و ارقام نشان می‌دهد در سال‌های گذشته هیچ زمانی حجم آب ذخیره‌ شده پشت سدهای کارون از 8 میلیارد متر مکعب کمتر نبوده است. پس اگر امروز در کارون آب کمی جریان دارد به دلیل کمبود آب نیست بلکه به دلیل هشت سدی است که روی آن زده شده و مانع جریان آب می‌شود.

این کارشناس آب ادامه داد: در سال 1393 که زنجیره انسانی در اعتراض به کم آبی کارون تشکیل شد در همان تاریخ 11 میلیارد متر مکعب آب پشت سدهای کارون ذخیره بود.

ضیایی با اشاره به اینکه سوالی که پیش می‌آید این است که چرا دریچه‌های سدها باز نمی‌شود تا مردم از نگرانی خارج شوند؟ گفت: سدهای کارون به شرکت‌های تولید برق واگذار شده است و این شرکت‌ها هرچه سد پر آب‌تر و میزان حجم آب پشت سد بیشتر باشد برق بیشتری تولید می‌کنند به همین علت آب را کامل رها نمی‌کنند.

وی ادامه داد: تولید برق درکشوری که بحران آب دارد و منطقه مرکزی آن در تنش اجتماعی امنیتی آب قرار گرفته رویکرد درستی نیست. البته این صحبت به آن معنا نیست که نباید برق تولید شود بلکه باید میان تولید برق و رفع بحران کم آبی تعادل ایجاد شود.

 

نگرانی‌ها سیاسی است نه علمی

این کارشناس آب به مخالفت‌هایی که در استان چهارمحال و بختیاری در خصوص انتقال آب می‌شود اشاره کرد و افزود: مخالفت‌هایی که بعضا در استان چهارمحال و بختیاری اتفاق می‌افتد بی پایه و اساس است. آن‌ها با تونل بهشت‌آباد مخالف هستند چراکه اعتقاد دارند این تونل چشمه‌های آن‌ها را خشک می‌کند! اما سؤال اینجا است چطور امروز از زیر دریاها و رودخانه‌ها تونل می‌سازند؟ آیا تونل‌ها در جهان آب‌بندی نیست؟ پاسخ قطعاً مثبت است پس چنین نگرانی موجه نیست.

ضیایی اضافه کرد: در شهر اهواز تونل قطار شهری ساخته می‌شود در حالی که سطح آب زیرزمینی در این شهر تنها نیم متر با سطح زمین فاصله دارد پس نمی‌توان گفت تونل عامل خشکی چشمه‌ها است. همچنین طرح جاده شهرکرد به مسجد سلیمان 95 کیلومتر تونل دارد، هیچکدام از این پروژه‌ها بدون تونل آب بند قابل‌اجرا نیست.

وی با بیان اینکه متاسفانه برخوردها با انتقال بین حوضه‌ای آب بیشتر از اینکه علمی باشد سیاسی و جوسازی است، گفت: 100 درصد تونل گلاب دو در استان اصفهان قرار دارد و هدف چنین تونلی تأمین آب شرب اصفهان بزرگ است؛ امروز شبکه آبرسانی اصفهان بزرگ حدود 13 متر مکعب بر ثانیه آب لازم دارد اما تاسیسات موجود حداکثر 10 متر مکعب بر ثانیه آب توزیع می‌کند و این کمبود همواره خود را به صورت قطعی آب یا افت فشار نشان می‌دهد.

این کارشناس آب ادامه داد: تونل گلاب دو و تصفیه‌خانه بابا شیخ علی به کمک یکدیگر آب شرب اصفهان را تأمین می‌کند اما دوستان در استان مجاور اعتقاد دارند که اصفهان می‌خواهد مسیر رودخانه زاینده رود را منحرف و رودخانه را خشک کند! این صحبت کاملا بی پایه و اساس است زیرا تصفیه‌خانه بابا شیخ علی، یزد، ذوب‌آهن و فولاد مبارکه و همچنین حق‌آبه داران زاینده‌رود همگی نیازمند جریان آب رودخانه هستند و هدف از بیان چنین صحبت‌هایی تنها تحریک احساسات مردم و ایجاد تنش میان مردم دو استان است؛ تونل گلاب دو یک پروژه درون استانی است که اجرا و انتقال آب از طریق آن بین حوضه‌ای محسوب نمی‌شود.

 

بحران زاینده رود کشوری است

ضیایی با اشاره به اینکه طرح بین حوضه‌ای دیگری در این منطقه تعریف نشده است، افزود: تونل سوم کوهرنگ به پایان رسیده و فقط سد آن باقی مانده است، بهشت‌آباد در دستور کار بوده و چشمه لنگان اجرا شده است.

وی تاکید کرد: اگر بخواهیم استانی به موضوع آب و انتقال آن نگاه کنیم امروز از استان اصفهان از منطقه سمیرم و فریدونشهر یک میلیارد و 800 میلیون متر مکعب آب خارج می‌شود و به حوضه کارون می‌ریزد.

این کارشناس حوضه آبریز زاینده رود اظهار کرد: بحران کمبود آب زاینده رود بحران کشور است، اما سؤال اینجاست که آیا نظام می‌خواهد که مردم در منطقه مرکزی باشند و یا علاقه به کوچ دادن آن‌ها دارد؟ آیا چنین کاری شدنی است؟ آنچه مهم جلوه می‌کند این است که راهی جز اندیشه برای بحران آب منطقه مرکزی کشور وجود ندارد زیرا آنچه در حد توان اصفهان بوده چه از نظر صرفه‌جویی و چه از نظر کاهش تلفات آبی انجام شده است، اما این تلاش‌ها طی سال‌های گذشته با تشدید بحران آب توسط بالا دست و توسعه بی‌رویه ختثی شده است.

ضیایی ادامه داد: امروز همه خواهان اجرای قانون مصوبات شورای عالی آب و شورای هماهنگی مدیریت به هم پیوسته زاینده رود هستیم. این مصوبات مشخص کرده است که آب طبیعی رودخانه و تونل اول کوهرنگ سهم حق آبه داران و حق زیست‌محیطی تالاب گاوخونی است. پس اگر این مصوبات به درستی اجرا شود. بحران زاینده رود برطرف شده و همگی به قانون تمکین کرده‌ایم.

 

چرا اجرای پروژه‌های پرهزینه؟

وی به موضوع انتقال آب به یزد نیز اشاره کرد و گفت: یزد بخشی از این کشور و نیازمند آب شرب است و باید از انتقال آب شرب به یزد حمایت شود و وظیفه دولت نیز تهیه آب سالم برای مردم این منطقه است، اما هرگونه برنامه‌ریزی برای بارگذاری جدید به نام شرب کار درستی نیست و ایجاد مشکل می‌کند.

این کارشناس حوضه آب به طرح انتقال آب از خلیج فارس به منطقه مرکزی کشور گفت: طرح انتقال آب از خلیج فارس به منطقه مرکزی کشور طرحی صد درصد نادرست است. زیرا هزینه‌های تأمین، تصفیه و شیرین کردن آب بسیار گران است و آب برای رسیدن به منطقه مرکزی  باید دو هزار متر پمپاژ شود! باید توجه داشت که شیرین کردن آب آثار زیان بار زیست‌محیطی دارد و لوله انتقال باید از مناطق خشک و کم آب عبور که موجب تنش‌های شدید اجتماعی می‌شود.

ضیایی خاطرنشان کرد: زمانی که ما می‌توانیم بخشی از آب مازاد حوضه کارون را که دارای کیفیت مناسبی است و نیازی به پمپاژ ندارد به ‌راحتی منتقل کنیم چرا باید بگذاریم این آب به خلیج‌فارس بریزد و بعد با این‌همه هزینه به منطقه مرکزی منتقل کنیم.

کد خبرنگار:13023

http://isfahan.isna.ir/Default.aspx?NSID=5&SSLID=46&NID=44698